عالم بزرگوار شيعه « سيد مرتضى » در كتاب « عيون‌المعجزات » در شأن او مىگويد : او بانويى بود كه در مقام عبادت خدا ، نهايت خشوع و خضوع را داشت و پيوندش با خدا بسيار گرم و تنگاتنگ بود . « 1 » محمدبن فرج و على بن مهزيار روايت مىكنند كه : امام هادى عليه السلام فرمود : مادر من عارف به مقام من بود ، مادر من اهل بهشت است ، شيطان به او نزديك نشد و دچار مكر و حيله نگرديد . « 2 » به جاى باران بارد ز آسمان انجم * به مقدم پسر فاطمه امام دهم چه خفته‌اى مه من روز عيد آمد قُمْ * به بحر شادى گرديده ملك هستى گُم شد از ولادت ابن الرضا جهان روشن * قلوب شيعه دل صاحب الزمان روشن عروس فاطمه بر فاطمه پسر زاده * براى شمس ولايت بهين قمر زاده و يا كه آمنه پيغمبرى دگر زاده * و يا كه بنت اسد شير دادگر زاده به حق كه آينه حُسن خالق ازلى است * كه بوسه زن به جمالش محمدبن على است در مجلس متوكّل در مدّت اقامت امام عليه السلام در شهر سامرّاء ، تا شهادت آن حضرت ، متوكل ظلم و ستمهاى فراوانى در حق آن حضرت روا داشت ، گروهى از مزدوران و نااهلان كه با على و اولادش كينه‌اى عجيب داشتند ، شكايت مولا امام هادى را به متوكل مىكردند . روزى بر اثر همين سعايتهاى مزدوران ، متوكل دستور داد : شبانه به خانهء امام عليه السلام هجوم بردند و امام عليه السلام كه مشغول عبادت و راز و نياز با خدا بود را نزد متوكل بردند . چون چشم متوكل بر امام افتاد عظمت و هيبت امام او را گرفت و بىاختيار حضرت را احترام كرد و در حالى كه سفره‌اى از شراب پهن بود آن حضرت را كنار

--> ( 1 ) - رياحين‌الشريعة ، ج 3 ، ص 23 . ( 2 ) - اثبات‌الوصيّة ، ص 228 .